Sunday, 26 August 2007

நான் எழுத நினைத்திருப்பவை

நான் இந்த வலைப்பதிவுலகில் ஒரு பதிவை ஆரம்பித்து ஒரு பதிவராக நுழைந்து எட்டு மாதங்களுக்கு மேலானபோதும் இன்னும் என்னை ஒரு பதிவராக நிலைநிறுத்திக்கொள்ளவில்லை. நான் இன்னும் ஒரு வாசகனாகவே நீடிக்கிறேன். அவ்வாறு நீடிப்பதையே தற்போதைக்கு விரும்புகிறேன். ஆனாலும் எல்லா புதியவர்களைப்போல எனக்கும் பதிவெழுத ஆசை இருக்கிறது. இப்போதைக்கு நான் தயங்குவதற்கு எனக்கு இன்னும் சரியான மொழிநடை அமையப்பெறாததும், இன்னும் நிறைய கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணமுமே காரணம். மேலும் எழுதுவதில் உள்ள சோம்பேறித்தனம் இன்னொரு காரணம் ஆகும். நான் இந்த வலைப்பதிவுகளை மேயத்தொடங்கியபிறகு நிறைய விசயங்களை எழுத நினைத்து எழுதாமல் இருந்திருக்கிறேன். சிலவற்றை ஆரம்பித்து பாதி எழுதி வைத்திருக்கிறேன். மீதியை முடித்து வெளியிட எண்ணம் இருக்கிறது. அதற்கு சிலகாலம் பிடிக்கலாம். இன்னும் சில விசயங்களை தலைப்பு மட்டும் யோசித்து வைத்திருக்கிறேன். அவற்றையும் என்றாவது ஒரு நாள் எழுதுவேன். அவை என்ன என்ன என்பதை சொல்வதற்காக இந்த இடுகையை எழுதுகிறேன்.

1. தன்னந்தனியே ஒரு பயணம்: பக்கத்திலிருக்கும் மதுரையில் சித்தப்பா வீட்டில் சில மாதங்கள் தங்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. அப்போது என் அப்பா மதுரை வந்து என்னை விட்டுவிட்டுபோனார். பொற்றாமரைக் குளத்தருகே இரண்டாயிரம் ரூபாய் பணத்தை கையில் கொடுத்துவிட்டு கண்கலங்கியபடியே பாத்து இருந்துக்கப்பா என்று சொல்லி விட்டு கிளம்பினார். இப்படி 21வயதிலும்கூட இராமநாதபுரத்திலிருந்து மதுரைக்கே தனியாக போய்வரத்தெரியாமல் இருந்த நான் லண்டனுக்கு தன்னந்தனியாக போய்வந்தேன். என்னளவில் இது ஒரு பெரிய விசயம். பொன்ஸைப்போல நானும் லண்டன் போன புதிதில் கருப்பர்களைப் பார்த்து பயந்தேன். இவ்வாறு எனது இலண்டன் பயண அனுபவங்களை எழுத நினத்திருக்கிறேன். விரைவில் எழுதுவேன். மேலே உள்ள வரிகளைப் படிக்கும்போது நான் மிகவும் அப்பாவி ஒன்றும் தெரியாதவன் என்ற எண்ணம் ஏற்படக்கூடும். அது முற்றிலும் உண்மையில்லை. நான் அதிக அளவில் கூச்ச சுபாவம் உள்ளவன். இருந்தபோதிலும் சராசரி இளைஞர்களைப் போன்று எல்லா நல்ல மற்றும் கெட்ட பழக்கங்களை உடையவன். எல்லா சேட்டைகளும் செய்தவன். அவை எல்லாம் நண்பர்களுடன் இருக்கும்போது மட்டுமே.

2. தலைப்பு இன்னும் யோசிக்கவில்லை. போன வாரத்துக்கு முந்தைய வாரம் பரபரப்பாக இருந்த பெயரிலி (எதிர்) மாலன் சர்ச்சையில் எனது புரிதலை பாதி எழுதிவைத்திருக்கிறேன். இது தேவையா என்ற கேள்வி எழக்கூடும். இந்த விசயத்தைப்பற்றி யோசித்துக்கொண்டே ஊருக்கு கிளம்பியபோது பயண நேரத்தில் எனக்குத்தோன்றிய கருத்துக்கள் சற்று நன்றாக இருப்பதாக எனக்கு தோன்றியதால் இதை எழுத ஆரம்பித்தேன். இது போன்ற விசயங்களில் கருத்து சொல்லக்கூடிய அளவு நான் முதிர்ச்சி அடையவில்லைதான். எனினும் இது ஒரு எழுதிப்பழகும் முயற்சி என்ற அளவில் எழுதி வைத்திருக்கிறேன்.

3. நான் ஏன் இந்து: இப்படி ஒரு தலைப்பை நினைத்து வைத்திருக்கிறேன் என்று சொல்வதற்கே பெரும் தயக்கமாக இருக்கிறது. அந்தளவிற்கு வலைப்பதிவுலகில் செல்வாக்கு பெற்றவர்கள் மத்தியில் இந்து மதத்தின் மீது வெறுப்பு நிலவுகிறது. எனக்கு நினவில் இருக்கிறபடி நான் ஏழாம் வகுப்பில் பரிணாம வளர்ச்சி பற்றிய பாடம் படிக்கிற வரை தெய்வ நம்பிக்கை இல்லாதவனாகவே இருந்தேன். அந்த பரிணாம வளர்ச்சி பற்றிய பாடமே, நம்மை மீறிய ஒரு சக்தி இருக்கிறது என்ற எண்ணம் ஏற்படக்காரணமாக அமைந்தது. இது நேரடியாக இந்து மதத்தில் நம்பிக்கை ஏற்படுவதற்கான காரணம் இல்லையென்ற போதிலும் எதாவது ஒரு சாமியை கும்பிடுவதற்கான ஆர்வத்தைத் தூண்டியது. பின்னர் நான் படித்த விவேகானந்தரின் புத்தகங்கள் எனக்கு இந்து மதத்தின் மீது ஆழ்ந்த பற்றை ஏற்படுத்தின. அவர் விளக்கியிருந்த அத்வைதம் என்ற தத்துவத்தின் மீது மிகுந்த மதிப்பு உண்டாகியது. எனக்கு இப்போது அந்த அத்வைத தத்துவங்களின் மீதும் விமர்சனம் உள்ளது. அதைப்பற்றியும் இந்த கட்டுரையில் எழுதலாமென்றிருக்கிறேன். மேலும் நான் சைவம் தமிழர்களின் மதம் என்றும் நம்புகிறேன். இந்து மதத்தின் தெய்வங்கள் எப்படி உருவாகியிருக்கக்கூடும் என்ற கற்பனையையும் எழுத இருக்கிறேன். சொக்கனும், முருகனும் பாண்டிய மன்னர்கள் என்று நான் நம்புகிறேன். முதலில் மன்னர் வழிபாடு என்பதில் ஆரம்பித்து பின்னர் அவர்கள் பெருந்தெய்வங்களாக ஆகியிருக்கக்கூடும் என்று நான் நினைக்கிறேன். இது நான் படித்தவைகளை வைத்து எனக்குத்தோன்றுபவைகளேயன்றி இதற்கு என்னால் சரியான தரவுகளை தர இயலாது. நான் இப்போதும் கோவில்களுக்கு அதிகம் போவதில்லை. அதிகம் கடவுளைத்தொழுவதுமில்லை. அத்வைதமே ஒரு நாத்திக கோட்பாடு என்று நம்புகிறேன். எல்லாமும் எல்லோரும் கடவுள் எனும்போது கடவுள் என்ற ஒன்று தனியாக இல்லையென்றும் நம்புகிறேன். ஆத்மா அழிவற்றது என்ற கோட்பாடு எனக்கு சரியானதாகப் படவில்லை. இந்து மதத்தை நம்புகிறேன் என்று சொல்வதாலேயே நான் ஒரு வலதுசாரி என்றும் பார்ப்பனனென்றும் விமர்சனம் தோன்றக்கூடும். நான் பார்ப்பனனுமில்லை. வலதுசாரியுமில்லை. வலதுசாரிகளின்மீதும் எனக்கு நிறைய விமர்சங்களுண்டு. இதைப்பற்றி விரிவான இடுகையோ இடுகைத்தொடரோ எதிர்காலத்தில் எழுதும் எண்ணமிருக்கிறது.

4. என்னைக்கவர்ந்த பதிவர்கள்: இதில் அசைக்க முடியாத முதலிடத்தில் அய்யா இராம.கி அவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவரைத்தொடர்ந்து குமரிமைந்தன், தமிழ் சசி, தருமி ஐயா, திரு, மாலன், பத்ரி, தங்கமணி, அபு முஹை, பெயரிலி, முகமூடி, நண்பன் ஷாஜி, மிதக்கும்வெளி சுகுணாதிவாகர், செல்வநாயகி மற்றும் பலர் இருக்கிறார்கள். அவர்களைப்பற்றிய இடுகை ஒன்றும் எழுத இருக்கிறேன்.

5. என் ஈழநிலைப்பாடு: இதே தலைப்பிலோ அல்லது வேறு எதாவது ஒரு தலைப்பிலோ எனது ஈழநிலைப்பாட்டை எழுத இருக்கிறேன். நான் தொடர்ச்சியாக தினமலரையும், துக்ளக்கையும் படித்து வந்ததால் எனக்கு விடுதலைப்புலிகளின் மீது ஒரு வெறுப்பு இருந்து வந்தது. ஆனால் அப்போதும் ஈழப்பிரச்சினைக்கு தமிழீழமே தீர்வாக இருக்க முடியுமென்று நினைத்து வந்தேன். தமிழ் நெட்டில் ஒரு குடும்பம் படுகொலை செய்யப்பட்ட செய்தியை புகைப்படத்துடன் பார்த்ததன் பின் நான் அறியும் செய்திகளெல்லாம் ஒரு தலைப்பட்சமானவையோ என்று தோன்ற ஆரம்பித்தது. அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விடுதலைப்புலிகளின் மீது எனக்கு கரிசனத்தைத் தோற்றுவித்தது. பிறகு நான் சந்தித்த இலங்கைத்தமிழர்கள் கூறியவைகளை வைத்து எனக்கு இந்தியாவில் அறியத்தந்த செய்திகளெல்லாம் எவ்வளவு பாரபட்சமானவை என்று தெரியவந்தது. இப்போது எனது ஈழநிலைப்பாடானது ஒரு சராசரி ஈழத்தமிழரின் நிலைக்கு ஒத்திருக்கிறது. இதைப்பற்றியும் எழுத இருக்கிறேன்.

6. சில சாமியாடிகளும் நாங்களும்: எனது நெருங்கிய நண்பர்கள் சிலரும், எனது கல்லூரித்தோழர்கள் சிலரும் உத்தரகோசமங்கைக்கு சென்ற ஓர் அனுபவ நிகழ்வை எழுதலாமென்றிருக்கிறேன்.

7. வட இந்தியரின் தமிழ்: வட இந்தியர்கள் எப்படி தமிழ், தமிழர்வரலாறு மற்றும் தமிழைப்பற்றி தவறான எண்ணத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பது பற்றி எனது அனுபவத்திலிருந்து எழுதலாமென்றிருக்கிறேன்.

8. முகமூடி மற்றும் பெயரிலி: இவர்கள் இரண்டுபேருடைய கருத்துக்களும் ஒன்றுக்கொன்று நேரெதிரானவை. இருந்தபோதிலும் இருவருடைய எழுத்துக்களிலும் உள்ள நையாண்டி எனக்கு ஒன்று போலவே தோன்றுகிறது. மூகமூடியின் எழுத்துக்கள் பெரும்பாலும் எனக்கு எரிச்சலூட்டக்கூடிய கருத்துக்களையே தாங்கி வருகின்றன. எனினும் அவருடைய எழுத்தில் ஓர் ஈர்ப்பு இருக்கிறது. பெயரிலின் எழுத்திலும் அதிகளவில் ஈர்க்கக்க்கூடிய அம்சங்கள் இருக்கின்றன. இருவரின் பதிவுகளும் நான் விரும்பி படிக்கக்கூடியவைகளாக இருக்கின்றன. இதைப்பற்றி எழுத நினத்துவைத்திருக்கிறேன். இது அளவில் அவ்வளவு பெரியதாக இருக்க வாய்ப்பில்லை.

9. எனது பதின்மூன்றாவது காதலியும் சில கடலைகளும்: முதலும் இதுவரை கடைசியுமாக என்னிடம் ஒரு தோழியாக பழகிய ஒரு பெண்ணின் மீது எனக்கு ஏற்பட்ட காதலையும் இருவரும் தொலைபேசியில் போட்ட கடலைகளையும் அவள் தன் கல்யாணத்துக்கு முதல்நாள் நான் உன்னை காதலித்தேன் எதிர்ப்புகளுக்கு பயந்து வெளிப்படுத்தவில்லை என்று சொன்னதையும் ஓர் இடுகையாக எழுத நினைத்திருந்தேன். இதில் அந்த பெண்ணின் அந்தரங்கமும் இருப்பதால் அந்த எண்ணத்தை கைவிட்டு விட்டேன்.

இவை நான் கண்டிப்பாக எழுத வேண்டுமென்று நினத்த கட்டுரைகள். இவை போக நான் எழுத நினத்தவை பலவற்றை நிச்சயம் எழுதுவேனென்று சொல்வதற்கில்லை. பதங்கமான அவை பதங்கமானவைகளாகவே போகக்கூடும்.

Friday, 24 August 2007

பேரழகன்


இந்த இளைஞனின் கண்களை பார்த்தீர்களா? ஒரு பேரொளி தெரிகிறதில்லையா?

Friday, 13 July 2007

நாங்கள் என்ன செய்திருக்க வேண்டும்

வேலு குடும்பத்தினருடன் அந்த வீட்டுக்கு குடிவந்தபோது அக்கம் பக்கத்து வீடுகள் பெரும்பாலும் காலியாகவே இருந்தன. நாங்களும் இன்னும் சில குடும்பங்களுமே இருந்தோம். எங்க அப்பாவின் அலுவலகத்திலேயே அவரும் வேலை செய்ததனால் மற்றவர்களைவிட நாங்கள் கொஞ்சம் நெருக்கமாகவே இருந்தோம். அவருக்கு இரண்டு பெண் குழந்தைகள். மூத்தவள் பிரியா. என் தம்பி வயது. இரண்டாமவள் ஜான்சி. என் சித்தி பெண் வயது. கைக்குழந்தை. ரொம்ப அழகு. ஆனால் அந்த குழந்தையைவிட அடுத்த வீட்டு ஜெயந்தியையே எனக்கு ரொம்ப பிடித்திருந்தது. ஏனென்றால் ஜான்சி கருப்பு. ஆனால் இரண்டு குழந்தைகளையும் பார்த்தால் கொஞ்சாமல் போக மாட்டேன். அவர்கள் வீட்டு அரிசியின் நடுவில் செந்நிறத்தில் ஒரு கோடு இருக்கும். அவர்கள் நிலத்தில் விளைந்தது அப்படித்தான் இருக்கும் என்றார்கள். அவர்கள் அம்மாவை பார்க்கும்போது எனக்கு நடிகை ரேவதிதான் எனக்கு நியாபகம் வரும். ஆனால் என்ன கொஞ்சம் கருப்பு. அக்கம்பக்கத்தில் எங்க அம்மா மட்டுமே அவர்கள் வீட்டுக்கு போய் பேசுவார்கள். மற்ற வீட்டுப்பெண்கள் யாரும் போவதில்லை. வேலுவின் மனைவி கொஞ்சம் அதிரடியாக பேசக்கூடியவர். ரொம்ப நாகரீகம். ஒரு முறை நான் வீட்டு வாசலில் டவுசரைத் தூக்கு ஒண்ணுக்கு போய்க்கொண்டிருந்தபோது வீட்டுக்குப் போடா. வீட்டுலதான் கக்கூஸ் இருக்குல. இவ்வளவு வளந்திருக்க அறிவில்ல என்று திட்டியதற்கு பின் நான் பொதுவிடங்களில் ஒண்ணுக்குப் போக கூச்சப்பட ஆரம்பித்தேன். இப்படி எனக்கு எங்க அம்மா எப்போதும் நாகரீகம் கற்றுத்தந்ததில்லை.
பிரியாவும், ஜான்சியும் எங்க வீட்டுக்கே டிவி பார்க்க வருவார்கள். பக்கத்தில் ஒரு இஸ்லாமிய வீட்டுக்கு டிவி பார்க்கப் போனபோது அவர்கள் ஜாதியை சொல்லி திட்டி விட்டார்கள். அதிலிருந்து அங்கு போவதில்லை. பிரியா என்னை உரசிக்கொண்டு என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து டிவி பார்க்கும். எனக்கு அது ஒரு மாதிரியாக இருக்கும். எனக்கு ஆண்டு விடுமுறைகளில் சித்தப்பா வீட்டுக்கு வரும் தர்ஷினியையே பிடிக்கும். தேவதையை போல் இருப்பாள். மற்ற குழந்தைகள் எல்லாருக்கும் தர்ஷினியின் கவனத்தை கவருவதிலேயே விருப்பம் இருக்கும் எனக்கும்தான். அப்போது விளையாட்டுக்களில் பிரியா தனித்தே இருப்பாள். எனக்கு பாவமாக இருந்தாலும் அப்போதைய ஆர்ப்பாட்டத்தில் பரிதாபப்படக்கூட நேரம் இருக்காது. எங்க அம்மாவுக்கு தர்ஷினியை ரொம்ப பிடிக்கும். தாயில்லாப்பெண் என்பதால் கொஞ்சம் கூடுதல் பரிவு. தர்ஷினிக்கும் எங்க அம்மாவை ரொம்ப பிடிக்கும். அந்த குடியிருப்பில் அவளிடம் அவ்வளவு பரிவாக இருப்பது எங்க அம்மா மட்டுமே. அதை அவளே சொல்லியிருக்கிறாள். தர்ஷினி போன பிறகு அவளைப்போலவே பிரியா பேசுவாள். எனக்கு எரிச்சலாக வரும்.
பிரியா வீட்டுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் எப்போது சண்டை வந்து எப்போது பேசுவதை நிறுத்தினார்கள் என்றெல்லாம் எனக்கு நினைவில்லை. நாங்கள் மட்டுமே பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அதனால் எங்க வீட்டாரிடம் அவ்வப்போது குற்றம் குறை காண ஆரம்பித்தார்கள். ஒரு விடுமுறைநாள் மதியம் எல்லா குழந்தைகளும் தூங்கிகொண்டிருந்தார்கள். நான் ஒற்றை ஆளாக பந்தை தூக்கிப்போட்டு கிரிக்கெட் மட்டையால் அடித்துக்கொண்டிருந்தேன். ஒரு அடி. ஏதோ நடக்கக்கூடாதது நடக்க போகிறதென்று என் உள் மனது சொல்லியது. நடந்தே விட்டது. எங்கள் குடியிருப்பில் எங்களுக்கு அடுத்திருந்த வீட்டின் சன்னல் கண்ணாடி உடைந்து விட்டது. உடைத்து விட்டு எங்கள் வீட்டு கட்டிலுக்கடியில் ஒளிந்து கொண்டேன். எங்க அம்மா என்னைப் பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே கேட்கிறார்கள் என்னடா செஞ்சிட்டு வந்த என்று. சன்னல் கண்ணாடியை உடைப்பது எவ்வளவு பெரிய தவறு என்பது உங்களுக்கு தெரியாது. அதற்கு நீங்கள் பன்னிரண்டு வயதுக்கு திரும்ப வேண்டும். என் அம்மாவின் கற்பு, என் அப்பாவின் ஆண்மை பற்றிய குறுக்கு விசாரணைகளெல்லாம் எதிர்த்த வீட்டு பதினான்கு வயது பையன் செய்வான். அந்த சமர் ஒரு வாரம் நீடித்தது. நான் வீட்டில் இல்லாதபோதே சண்டை நடக்கும். நான் இருந்தால் மட்டும் என்னவோ கிழித்துவிடுவதைப்போல.
எனக்கு ஒன்று மட்டும் புரிந்தது. நான் சன்னல் கண்ணாடியை உடைத்தது அவர்களுக்கு ஒரு சாக்கு மட்டுமே என்று. அதன் பிறகு அந்த குடியிருப்பில் யாரும் எங்களுடன் பேசவில்லை. எங்களுக்கு வேலுவின் வீடே துணை. வேலுவின் மனைவி எதற்கும் கலங்கியதாக எனக்கு நினைவில்லை. அண்டை வீட்டார் பேசாதது அவர்களிடம் எத்தகைய வருத்தத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை. நாங்களே நொந்து போயிருந்தோம். கொஞ்ச நாளில் வேலு ஊருக்கு ஒதுக்குப் புறத்தில் வீடு கட்டி குடிபோய்விட்டார். குடிசைகள் உள்ள இந்த இடத்தில் ஏன் குடி போனார்கள் என்று எனக்கு புரியவில்லை. என் அம்மாவோ அப்பாவோ அது பற்றி ஒரு கேள்வி கூட அவர்களை கேட்கவில்லை.
அவர்களுக்குப்பின் அந்த வீட்டுக்கு இன்னொரு குடும்பம் குடிவந்தது. அந்த குடும்பத்தில் அம்மா மட்டுமே கறுப்பு. மற்றவர்கள் எல்லாம் சிவப்பு. அதிலும் குட்டிப்பையன் ரொம்ப அழகு. இந்த முறை அவர்கள் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் என்பதை புரிந்து கொள்ளும் வயது வந்துவிட்டது. அந்த வீட்டுக்கு இனி தொடர்ச்சியாக தாழ்த்தப்பட்டவர்களே வருவார்கள் என்பதும் எனக்கு புரிந்து விட்டது. வேலுவின் மனைவியைப் போலவே இந்த குடும்பத்தலைவரும் ரொம்ப அதிரடி. இவருக்கு கடவுள் நம்பிக்கை கிடையாது. இப்போது பிரியா எதோ பொறியியல் கல்லூரியில் பொறியியல் படித்து முடித்து விட்டாளாம். வேலு மாரடைப்பில் இறந்துவிட்டாராம்.

*************************************************************

எப்படி பெண் வேண்டும் என்று கேட்கிறார்கள்
என் தோளில் சாய்ந்து ஒரு பூனையைப் போல உறங்கும் பெண் வேண்டாம்
என் மார்பில் ஏறி உட்கார்ந்து கொண்டு
என் கைகளை சிறைப்படுத்தி
வெற்றிச்சிரிப்பு சிரிக்கும் தேவி வேண்டும் என்று
எப்படி சொல்வேன்.

*************************************************************

உங்கள் குதிரைகளை விட்டுவிட்டு வாருங்கள்
ரதயாத்திரை போகலாமென்கிறீர்கள்
குதிரைகளுடன் குதிரை ஊர்வலம் போகலாமென்றேன்
காமெடி கீமெடி பண்ணலையே என்கிறீர்கள்

என்னைப் போல உடை உடுத்திக்கொண்டு வா
விருந்துக்கு போகலாமென்கிறீர்கள்
நேற்று தனிமையில் நீங்கள்
நன்றாக இருக்கிறதென்று சொன்ன
என் உடைகளை என்ன செய்வது என்று கேட்டால்
கோபம் வருகிறது.

எனக்குத் தெரியாமல்
என் பூசையறையில் எடுத்த
ரோசமலரை சட்டையில் செருகிக்கொண்டீர்கள்
விருந்தில் யாராவது அதைப் பற்றி பேசினால்
உங்களுக்கு பிடிப்பதில்லை

Wednesday, 11 July 2007

இடுகை - 4

தோழனே! நான் உனக்கு செய்தது போல
காறி உமிழ்ந்து விடு என் முகத்தில்
நம் எதிரி பார்ப்பதற்கு முன்.
**********************************************
கண்ணை மூடினால்
என் கனவு தேவதை என் முன்னால்
கைகளை அலைத்து, கண் சிமிட்டி புன்னைகைக்கிறாள்.
கண் திறந்தால் தெருவெங்கும் தேவதைகள்.
எங்கே இருக்கிறாள் என் தேவதை.
**********************************************
யாரும் எடுக்க வேண்டாம்
இது நான் கசக்கிப் போட்ட காகிதம்
**********************************************
ஈயடிப்பானில் குவிந்திருந்த ஈக்களை அள்ளி
குப்பையில் போடப்போகும் வழியில்
எதிர்ப்படும் கசாப்புக் கடையைப் பார்த்தால்
குமட்டிக்கொண்டு வருகிறது
காபிக்கடை ஐயருக்கு.

Saturday, 12 May 2007

தமிழ் எழுத்துருக்களின் வளர்ச்சி





இந்த படங்கள் எங்கிருந்து எடுக்கப்பட்டன என்று எனக்கு நினைவில்லை. ரொம்ப காலமாக எனது கணினியின் மைபிக்சர்ஸில் இருந்தது.

உலக மொழிக்குழுக்கள்


இந்த படம் விக்கிபீடீயாவிலிருந்து எடுத்தது.

Friday, 11 May 2007

அரவிந்தன் நீலகண்டன், மலர் மன்னன் மற்றும் ஆட்சிமொழி

அரவிந்தன் நீலகண்டன், மலர் மன்னன் போன்ற எழுத்தாளர்களின் எழுத்துக்களை மறுத்து எழுதும் அளவுக்கு நான் இன்னும் முதிர்ச்சி அடையவில்லை என்றாலும், அவர்களின் வழக்கமான பரப்புரை உத்தி இதற்கு எதாவது பதில் எழுத வேண்டும் என்று என்னை உந்தி தள்ளியது. இது இப்போதைக்கு பொதுப்பார்வையில் வைக்கப்படாது. என்றாலும் ஒரு நாள் இது திரட்டிகளில் இடப்படும்.

// அது சர்வ தேச மக்கள் மொழியாகப் பல்வேறு ரூபங்களில் வழக்கத்தில் இருந்து வருவதை மொழியியலாளர் அறிவார்கள் //


சமஸ்கிருதம் சர்வதேச மொழி என்று எந்த மொழிவியலாளரும் சொல்வதாக நான் படித்ததில்லை. எனது வாசிப்பு அனுபவத்தில் (கொஞ்சம் குறைவானதுதான்) நான்கண்ட வரை சமஸ்கிருதம் இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழி என்றே சொல்லப்படுகிறது. ஒரு மூல ஐரோப்பிய மொழியிலிருந்தே பண்டைய ஐரோப்பிய மொழிகள் அனைத்தும் கிளைத்தன. அம்மொழிகளைப்போலவே சமஸ்கிருதமும் கிளைத்திருக்கலாம் என்றே ஒரு கருதுகோள் வைக்கப்படுகிறது. சமஸ்கிருதம் இந்தியாவில் தோன்றியதற்கான வாய்ப்பு மிகமிகக் குறைவு அல்லது இல்லவே இல்லை.
இந்துத்வவாதிகள் அடிக்கடி சொல்வது, சமஸ்கிருதத்திலிருந்தே அனைத்து ஐரோப்பிய மொழிகள் அனைத்தும் தோன்றின. அதற்கு காரணமாக அவர்கள் சொல்வது, நிறைய சமஸ்கிருத வார்த்தைகள் பண்டைய மற்றும் தற்போதைய ஐரோப்பிய மொழிகளில் காண்ப்படுகின்றன. நான் ஒரு கேள்விகேட்கிறேன். நிறைய ஐரோப்பிய மொழிகளில் சமஸ்கிருத வார்த்தைகள் புழங்குகின்றனவா? அல்லது நிறைய ஐரோப்பிய மொழி வார்த்தைகள் சமஸ்கிருதத்தில் புழங்குகின்றனவா?
இந்தியாவிலிருந்து ஒரு மொழி உலகம் முழுவதும் பரவியதென்றால் ஒரு இந்தியனாக எனக்கு மகிழ்ச்சியே. ஆனால் அதை நிறுவ முயலுபவர்கள் பொய்யான தரவுகளை வைக்கிறார்கள் அல்லது வேண்டுமென்றே ஒரு பரப்புரையை நிகழ்த்துகிறார்கள். அவர்கள் பெரும்பாலும் இந்துத்வவாதிகளாகவே இருக்கிறார்கள். அவர்கள் தமிழ் போன்ற தொன்மையும், பழமையும் இலக்கண, இலக்கியச் சிறப்புகளும் உடைய மொழிகளின் தனிச்சிறப்பை மறுக்கிறார்கள். தமிழும் சமஸ்கிருத்திலிருந்தே தோன்றியதாக ஒரு எண்ணத்தைத் தோற்றுவிக்க முயலுகிறார்கள். அது முடியாததால் மிகவும் தடுமாறுகிறார்கள். திராவிட மொழிகளின் தனிச்சிறப்பை வெளியில் கொண்டுவந்த கால்டுவெல் போன்றோரை காழ்ப்புனர்ச்சியோடு இகழ்கிறார்கள். சமஸ்கிருதத்தை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக வைத்து மற்ற மொழிகளை அல்லது மற்ற மொழிகளை பேசுபவர்களை சமஸ்கிருத்ததை நோக்கி தொழ வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள். இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சங்கங்கள் வைத்து வளர்த்த தமிழை அவ்வாறு செய்துவிட முடியாது எனபதை அவர்கள் உணர்வதில்லை.
தமிழும் இந்தியாவின் மொழிதான். சமஸ்கிருதத்தைப் போன்று இலக்கண இலக்கிய வளங்கள் உடைய மொழி. சமஸ்கிருதத்தைவிட ஒரு படி மேலாக இந்தியாவில் தோன்றியதாக அனைவராலும் நம்பப்படும் ஒரே மொழி. தொன்மையாலும், இன்றைக்கும் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதாலும், வேறு எந்த பிறநாட்டு மொழிகளின் தாக்கம் இல்லாததுமான தமிழுக்கு இல்லாத சிறப்பு ஒன்றும் சமஸ்கிருதத்துக்கு இல்லை. இங்கே இந்திய தேசியம் பேசுபவர்கள் உண்மையில் நமது நாட்டின் சிறப்பான விசயங்களை முன்னெடுத்துச் செல்ல விரும்பினால் தமிழுக்கு அதற்குரிய இடத்தை முதலில் பெற்றுத்தரட்டும். யாராலும் பேசப்படாத ஒரு மொழிக்கு ஆட்சிமொழியாகும் தகுதி இருக்கிறதென்றால் அதை விட அதிக தகுதி இந்தியாவில் தோன்றிய, இன்றைக்கும் பேசப்படும் உலகத்தின் ஒரு சில செம்மொழிகளில் ஒன்றான தமிழுக்கு நிரம்பவே இருக்கிறது.

// நம் நாட்டிலுங்கூடப் பல்வேறு மொழி பேசும் சாதாரண மக்களிடையே ஏராளமான சமஸ்க்ருதச் சொற்கள் வெகு இயல்பாக நடமாடி வருகின்றன //


சம்ஸ்கிருத சொற்கள் இயல்பாக எப்படி சாதாரண மக்களிடம் புழங்க முடியும். இயல்பாக நடமாடுகிறது எனபதை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ளமுடியவில்லை. வட இந்திய மன்னர்களின் படையெடுப்பு, ஆட்சி மற்றும் குடியேற்றம் இவைதான் இந்திய மொழிகளில் சமஸ்கிருதத்தின் ஆதிக்கத்தை உருவாக்கியது. ஆகவேதான் வட இந்தியரின் கைக்கு எட்டாத தமிழகத்தில் குறைவாக இருந்தது. வட இந்தியரின் படையெடுப்பு, ஆட்சி மற்றும் குடியேற்றம் ஆகியவற்றை தமிழகத்தில் தடுத்தது நிறுத்தியது மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையே ஆகும். இப்படியெல்லாம் ஒரு மொழி பரவுவது இயல்பானதுதானென்றால் ஆங்கிலேயரின் படையெடுப்பு, ஆட்சி மற்றும் குடியேற்றம் ஆகியவற்றினால் உருவான ஆங்கில ஆதிக்கமும் ஆங்கில நாகரீகமும் கிருத்தவமும் இயல்பானதுதான். இதை ஒத்துக்கொள்கிறீர்களா?


// அவையில் சமஸ்க்ருதத்தின் அருமை அறியாதவர்கள் அதிகம் இருந்ததால்//


இதையே நான் உங்களுக்குத் திருப்பிச்சொல்லுகிறேன். தமிழர்களாக இருந்தும் சமஸ்கிருதம் ஆட்சி மொழியாக வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறீர்கள் தமிழின் அருமை அறியாமல்.

கடைசியாக ஒன்று சொல்கிறேன். தமிழ் தமிழர்களின் மொழி மட்டுமல்ல. இந்தியாவின் பெருமை.